اخیرا یک تیم پژوهشی شواهدی در رابطه با وجود مقادیر قابل توجهی آب در یکی از دهانه‌های کره ماه در قطب جنوب آن کشف کرده که آینده ماه بعنوان یک دنیای مرده را تغییر می‌دهد.
یک تیم پژوهشی از دانشگاه هاوایی و دانشگاه براون به سرپرستی شوای لی (Shuai Li) ادعا می‌کند که به شواهد قطعی درباره وجود آب منجمد در قطب‌های شمال و جنوب ماه دست یافته‌اند. این کشف جدید که حاصل داده‌های تجهیزات نقشه نگار کانی‌شناسی ماه (M3) سازمان ناسا از سفینه قمری Chandrayann-1 سازمان تحقیقات فضایی هندوستان (ISRO) است نشان می‌دهد که نه تنها آب روی ماه وجود دارد بلکه براحتی از سطح کره ماه قابل دسترس است.
اگر بشریت بدنبال یافتن راه‌هایی برای امکان‌پذیر ساختن حیات در کره ماه است، محققان باید بدنبال یافتن راه‌هایی برای بهره‌برداری از منابع قمری محلی باشند و مولفه اصلی تمام این اقدامات آب است. علاوه براینکه آب جزء نیازهای اولیه و اساسی بشر برای شرب، شستشو و پرورش گیاهان و تهیه غذا محسوب می‌شود، منبع حیاتی اکسیژن برای تنفس و سوخت راکت‌ها در ماموریت‌های فضایی دور نیز هست.
اگرچه بیش از یک قرن است که گمانه زنی درباره وجود آب روی ماه مدام تکرار می‌شود و شواهد وجود آب به سفرهای فضایی فضاپیما آپولو (Apollo) در دهه 1970 باز می‌گردد، با این حال هنوز شواهد زیادی در اختیار نیست که وجود آب روی کره ماه را با قطعیت و یقین تایید کنند. بارقه‌های نوری از دهانه حفره‌های روی سطح ماه دیده شدند که محققان احتمال می‌دهند بخاطر وجود یخ باشد؛ اما شاید هم این بازتاب، تلالو صخره‌ها وسنگ‌های درخشان و براق باشد. شواهد طیف نگاری نیز حاکی از وجود مولکول‌های آب هستند که بصورت هیدراته در مواد معدنی محبوس شده‌اند؛ و در راس تمام این ها، اگر روی سطح ماه آب وجود داشته باشد، احتمالا در لایه‌های عمیق زیر سطح ماه قرار گرفته است.
اما داده‌های جدید M3 نشان می‌دهند که رسوب‌های یخ در قطب شمال و جنوب دیده می‌شوند. یخ‌های قسمت جنوبی در حفره‌هایی جمع شدند که همیشه در قسمت تاریک ماه قرار دارند؛ درحالیکه یخ شمالی در تمام قسمت‌ها پخش شده است. این نتیجه از سه نشانه طیفی خاص بدست آمده که بازتاب همین نهشت‌ها هستند که نه تنها موید موجود آب روی سطح ماه بوده بلکه طیف مادون قرمز نشان می‌دهد که یافته‌ها مربوط به یخ هستند نه آب یا بخار آب.
براساس یافته‌های ناسا، یخ آب در حفره‌های تاریک قرار گرفته که دمای هوا در آنجا به کمتر از 250 درجه فارنهایت (157- درجه سانتیگراد) می‌رسد و هیچگاه نور خورشید به این قسمت نمی‌تابد. افزون براین، شواهد نشان می‌دهند که این یخ روی سطح یا درعمق چند میلی متری قرار دارد درنتیجه می‌توان در آینده براحتی آن را استخراج کرد.
سخن پایانیبرای اطلاع بیشتر از اخبار علمی با پلازامگ همراه بمانید، شما همچنین می‌توانید در بخش نظرات، دیدگاه خود را با ما به اشتراک بگذارید.