یک مهندس ارشد ناسا معتقد است نخستین فردی که بر روی مریخ قدم می گذارد باید یک زن باشد. در حال حاضر زنان زیادی در ناسا مشغول به فعالیت هستند که توانایی انجام این کار را دارند.
آلیسون مکینتایر که توانایی فضانوردان احتمالی آینده را در مرکز فضایی جانسون (متعلق به ناسا) در هیوستون می آزماید، اشاره کرده که تمامی 12 نفری که روی ماه قدم گذاشته اند مرد بوده اند. او معتقد است که اگر ناسا زمانی بخواهد نخستین انسان را به ماموریت مریخ بفرستد، زنان باید در اولویت باشند.
آلیسون مکینتایر یک مرکز بزرگ آموزش فضانوردی را در مرکز فضایی جانسون مدیریت می کند
ناسا در مراکز خود در تگزاس و فلوریدا، حضور زنان را در خط مقدم رقابت فضایی قرن 21 تجربه می کند. بیش از نیم قرن از زمانی که روسیه نخستین زن را به فضا فرستاد و 40 سال از زمانی که ناسا نخستین فضانورد زن خود را برگزید می گذرد.اما تابحال زنی برروی ماه قدم نگذاشته، و شمار زنان در صنایع علمی و مهندسی در هر دو سوی اقیانوس اطلس (اروپا و آمریکا و سایر قاره ها) کمتر از حد انتظار است.
آلیسون نمای فوق العاده ای از محل کارش و مدل شبیه سازی شده فضاپیما در مرکز فضایی جانسون در هیوستون به ما نشان می دهد. این ساختمان بزرگ دقیقا همانند قطعات ایستگاه فضایی بین المللی و فضاپیماهای واقعی ساخته شده است و فضانوردان پیش از رفتن به فضا، در آن آموزش می بینند.
آلیسون که مسئول این ساختمان است می گوید:
دوستش دارم. اگر روزی فرا برسد که شغلم عوض شود آنها باید با لگد و جیغ و داد من را از اینجا بیرون کنند.
او نزدیک به 30 سال در ناسا کار کرده و تغییرات بزرگی را در آن سال ها دیده است:
سرپرست مرکزی من یک زن است، رییس قبلی بخش یک زن بود، ما زنان فضانورد داریم، اما هنوز زنی را به ماه نفرستاده ایم و من به این می اندیشم که نخستین فردی که برروی مریخ قدم می گذارد باید یک زن باشد.
خانم کرن نایبرگ، فضانورد ناسا، قبلا بیش از 6 ماه را در فضا در ایستگاه فضایی بین المللی سپری کرده است:
هنگامی که در سال 2000 به عنوان فضانورد برگزیده شدم، فکر می کردم این واقعا ممکن است که ما نفرات بعدی باشیم که به ماه می روند، خیلی بد شد که این گونه نبود.
او همچنین می گوید به خاطر داشتن یک پسر 8 ساله به مریخ نمی رود. کرن که به قدم گذاشتن زنان بر ماه امیدوار است می گوید:
این اتفاق خواهد افتاد. موانع سیاسی بر سر راه است، پول مورد نیاز است، واقعا ناراحت کننده است که این اتفاق زودتر نمی افتد. اما سرانجام آن روز می رسد.
رییس جمهور ترامپ از علاقه اش به بازگشت دوباره فضانوردان آمریکایی به ماه گفته، در حالی که باراک اوباما برروی مریخ تمرکز کرده بود.
کاویا مانیپو که بیشتر عمرش را در آرزوی فضانورد شدن سپری کرده، از جمله کسانیست که امیدوارند پا جای پای کرن بگذارند. او درحال حاضر در جانسون کار می کند، جایی که کارفرمایش یعنی بوئینگ در حال توسعه یک فضاپیما برای ناسا جهت انتقال فضانوردان به ایستگاه فضایی بین المللی است.
زمان هایی بوده که من تنها زن در بین 70 مهندس مرد بوده ام. این مساله تا وقتی که مجبور بودم از سرویس بهداشتی استفاده کنم آزاردهنده نبود. همچنین آن جا در توالت آقایان یک صف بزرگ تشکیل می شد اما توالت بانوان تنها مورد استفاده من بود.
این بسیار خوب و الهام بخش است که یک زن برای نخستین بار برروی مریخ قدم بگذارد… و من مشکلی با داوطلب شدن برای آن ندارم!
امیلی نلسون هدایت کننده پروازهای فضایی، با این مساله موافق است که عدم اعزام یک زن به ماه، نتیجه تغییر اولویت ها در صنایع فضایی است:
ما مدت هاست که هیچ کسی را به ماه نفرستاده ایم!
امیلی از میز کارش در مرکز کنترل عملیات در جانسون، مسئول حفظ امنیت فضانوردان در ایستگاه فضایی بین المللی است.
ما وقت زیادی صرف ساخت پایگاه دانش درباره کلیات پرواز در فضا کردیم. آن زمان که به ماه رفتیم، امکانات ما برای ماندن در ماه واقعا محدود بود.
ما به زمان نیاز داشتیم تا تکنولوژی های بهتری کسب کنیم و بتوانیم سیستم های پشتیبانی از حیات و لباس های فضانوردی و سیستم هایی که ما را قادر به ماندن در آن جا برای مدتی می کند بسازیم.
ولادیمیر پوتین رییس جمهور روسیه اخیرا درباره ماموریت های روسیه برای سفر به ماه و مریخ صحبت کرده است، اما امیلی از دورنمای یک رقابت فضایی جدید چندان خوشحال نیست. او میگوید:
شما بودجه بیشتری به این مسائل اختصاص می دهید، اما اگر هدفتان تنها اینست که یک نفر دیگر را شکست دهید، بعد از آنکه به این هدف رسیدید چه می کنید؟ هدف باید قابل ادامه دادن باشد، چیزی که به معنی گسترش دامنه دسترسی بشر به جهان هستی باشد.
ما از آن دوران عبور کرده ایم و نیازی به رقابت به شکلی که قبلا شکل گرفته بود نداریم.
جوییا ماسا به عنوان مدیر پروژه در آزمایشگاه وجی (سبزی) متعلق به ناسا در مرکز فضایی کندی کار می کند. او در حال آزمایش و امتحان روش های متفاوت برای رشد منابع غذایی است، تا بتوان گیاهان را در فضا پرورش داد. با پیشرفت هرچه بیشتر انسان در فضا، پرورش غذا در فضا – به جای آوردن همه چیز از زمین – نیز اهمیت بیشتری می یابد. آن ها همچنین از نوعی خاک هوشمند استفاده می کنند که طوری طراحی شده که سطح مریخ را شبیه سازی کند. جوییا می گوید اغلب حس «تنها زن حاضر در اتاق بودن» را تجربه کرده است. او می گوید اگر در حرفه اش مورد تبعیض قرارگرفته بوده باشد احتمالا متوجه آن نمی شده است، چرا که اغلب در دنیای علمی کوچک خودش غرق بوده است.
نقش میستی اسناپکوسکی در ناسا، مربوط به کار با اسپیس اکس، شرکت متعلق به ایلان ماسک است که همانند بوئینگ قصد ارسال فضانوردان به مرکز فضایی بین المللی را دارد. او می گوید هیجان مربوط به پرتاب های اخیر اسپیس اکس، برایش یادآور دوران شاتل فضایی بوده، فضاپیمای مشهور ناسا که 135 ماموریت را بین سال های 1981 تا 2011 به سرانجام رسانید.
هنگامی که دختربچه بودم همیشه سرم به علم گرم بود، همیشه ریاضی کار می کردم. سریال پیشتازان فضا: نسل بعدی را دوست داشتم، در دبیرستان هم مثل قبل یک خوره علم بودم.
وقتی میستی برای اولین بار یک شغل مهندسی را تصدی کرد، او تنها زن در میان 200 مرد بود.
این را دریافتم که باید بسیار سخت تر از همکارانم کار کنم تا مطمئن شوم همیشه راه حل مشکلات را دارم و هیچوقت عقب نمی مانم.
من دوست دارم یک مدیر زن ببینم. این کاری فوق العاده بزرگ است، اما برای ناسا خیلی خوب است.
اما اگر در سال های پیش رو یک زن برروی مریخ، یا برروی ماه، قدم بگذارد، آن زن میستی نخواهد بود:
من مشکل شدید حالت تهوع گرفتن در سفر دارم! به آن شخصی که قرار است به آنجا سفر کند کمک خواهم کرد، اما خودم شخصا به آن سفر نخواهم رفت.