دادن زمانی برای یک چرت چند دقیقه ای در صبح به نوجوانان نه تنها آنها را برای مطالعه بهتر آماده می کند، بلکه می تواند باعث سلامت آنها گردد. در مطالعه ای که در مورد تغییر ساعت شروع به کار مدرسه ها انجام شد، مشخص گردید که این امر می تواند ساختار یک روز عادی را تغییر دهد.
در سال 2016 مدیر یک مدرسه دخترانه در سنگاپور تصمیم گرفت تا ساعت شروع کلاس های خود را از 7:30 صبح به 8:15 عقب بیندازد تا به دانش آموزان فرصت بیشتری برای خوابیدن در صبح بدهد. با اجازه از والدین آنها، گروهی از دانشمندان علوم اعصاب دانشکده پزشکی Duke-NUS در سنگاپور، تأثیری را که این تغییر زمانبندی بر میزان هوشیاری و احساس سلامت دانش آموزان گذاشت، مورد بررسی قرار دادند.
تاثیر خواب بر آموزش نوجوانان به خوبی به ویژه در جمعیت شناسی غربی مورد مطالعه قرار گرفته است. اما بسیاری از این مطالعات دستخوش یک مشکل نوظهور هستند – دانش آموزان ممکن است در ابتدا با دروغ های غیرمنتظره بهتر شوند، اما ممکن است این خواب اضافی به زودی برای توجیه ساعت خواب شب آنها مورد استفاده قرار گیرد. همچنین مسئله دیگر این است که آیا دانش آموزان تحت فشار تحصیلی یک نظام آموزشی شرقی می توانند از همان شیوه بهره مند شوند یا خیر. مدارس کشورهای شرقی در مقایسه با کشورهای غربی، مدارس در شرق معمولا زودتر شروع می شوند و نیاز به حجم کاری بالاتری دارند.
فرض بر این است که دادن زمان بیشتری برای خواب به نوجوانان به سادگی آنها را مجبور می کند بعدازظهر زمان بیشتری در مدرسه بمانند که این امر هیچ مزیت خاصی ارائه نمی دهد. اما اکنون به نظر می رسد که داده های به دست آمده، این امر را اثبات نمی کنند. در این مطالعه، در ابتدا مجموعا 375 نوجوان شرکت کردند، که دانش آموز کلاس های هفتم تا دهم بودند و میانگین سنی آنها کمتر از 15 سال بود. در پایان تحقیقات 9 ماهه، 10 دانش آموز در همان سال تحصیلی فارغ التحصیل شدند و کمتر از نیمی از دانش آموزان در این آزمایش باقی ماندند. نگاهی دقیق به زمان خواب آنها و میزان خستگی و احساس خرسندی گزارش شده نشان داد که 45 دقیقه خواب اضافی باعث تاثیری شگرف می شود. پس از یک ماه، وقت استراحت به طور میانگین حدود 9 دقیقه کاهش یافت، در حالی که هنوز 23 دقیقه اضافی به آنها وقت استراحت داده می شد. بیشتر دانش آموزان همچنین در مقایسه با قبل، یک خواب 8 ساعته خوب داشتند.
9 ماه بعد وقت استراحت بیشتر ادامه پیدا کرد، اما تنها چند دقیقه اضافه. مجموع مدت زمان اضافی در رختخواب هنوز نزدیک به 20 دقیقه بود که 10 دقیقه خواب بیشتر را شامل می شد. این زمان ممکن است زیاد به نظر نرسد، اما بر اساس گفته های دانش آموزان، روی هم رفته برای بالا بردن سطح انرژی و تندرستی به اندازه کافی بود.
دشوار است بگوییم که آیا این روند در سال های بعد ادامه خواهد یافت یا خیر، اما تغییر در جدول زمانی مدارس، مزایایی نسبتا طولانی مدت را برای برخی از دانش آموزان به همراه می آورد. به خاطر داشته باشید که این تنها مدرسه ای بود که از دانش آموزان دختر تشکیل شده بود و حجم نمونه با توجه به زمان و اندازه گیری های انجام شده، تغییر یافت. با این حال، این یکی دیگر از مطالعات است که نشان می دهد باید تجدید نظری جدی در مورد ساختار ساعات مدرسه، با توجه به مسائل زیستی بچه های خود داشته باشیم و نه با توجه به فشارهای جامعه. محرومیت از خواب فقط با یک فنجان قهوه اضافی در صبح جبران نمی شود – این مشکل به تدریج به عنوان عاملی معنادار در رابطه با تضعیف شرایط سلامتی و عامل بیماری هایی همچون آلزایمر در نظر گرفته می شود.
ما بدون شک می توانیم تقصیر را به گردن نمایشگرهای آبی و یا نشستن پشت میز آنها در طولانی مدت بیندازیم، اما به نظر می رسد که تغییر در ساختار روز کاری ما می تواند باعث برخی از موارد آرامش مهم نیز گردد. محقق اصلی این مطالعه، مایکل چی، متخصص مغز و اعصاب، می گوید:
آغاز به کار دیرتر مدرسه در شرق آسیا امکان پذیر است و می تواند منافع را داشته باشد.
وی همچنین می گوید:
کار ما تکمیل کننده شواهد تجربی جمع آوری شده توسط همکاران ما در کشورهای غربی است و قویا به موضوع اختلال در عملکرد و گرایش های افراد در مورد خواب و تندرستی در جوامعی می پردازد که معتقدند این عوامل، به جای ارتقاء پیشرفت اجتماعی مشکلاتی به همراه می آورند.